1
دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2
دانشیار گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3
دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
10.48311/ecor.2025.115448.0
چکیده
مسکن یکی از بخشهای کلیدی اقتصاد است که علاوهبر تأمین نیاز به سرپناه، بهدلیل دوام، قابلیت ذخیرهسازی ثروت و ترکیب ریسک و بازدهی در میانمدت و بلندمدت، بهعنوان دارایی، مورد توجه سرمایهگذاران ـ بهویژه در کشورهای در حال توسعه ـ قرار گرفته و گاه جایگزین سایر داراییها شده است. این امر، موجب افزایش قیمت مسکن و نوسانات آن شده است.رشد و ثبات اقتصادی، از متغیرهای کلان مهمی هستند که از تغییرات قیمت مسکن تأثیر میپذیرند. هدف از این پژوهش، بررسی اثر نوسانات قیمت مسکن و نامتقارن بودن اثر شوکهای مثبت و منفی آن بر رشد و ثبات اقتصادی در استانهای ایران طی سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۴۰۰ است.برای تحلیل اثر نوسانات قیمت مسکن بر رشد اقتصادی، از روش حداقل مربعات پویای تابلویی (PDOLS)و برای بررسی تأثیر آن بر نوسان تولید، بهعنوان شاخص بیثباتی اقتصادی، از روشهای اثرات ثابت (FE)، PDOLS و میانگین گروهی تجمیعی (PMG) استفاده شده است.نتایج نشان میدهد که افزایش قیمت مسکن، اثر مثبت و معناداری بر رشد اقتصادی دارد، درحالیکه کاهش قیمتها، اثر منفی شدیدتری بر رشد داشته و بیانگر اثر نامتقارن شوکهای قیمت مسکن است. همچنین، نوسانات قیمت مسکن موجب افزایش نوسانات تولید و بیثباتی اقتصادی میشود.این یافتهها، نقش محوری بازار مسکن در اقتصاد ایران را تأیید کرده و بر ضرورت سیاست گذاری فعال برای مهار نوسانات و تقویت ثبات اقتصادی تأکید دارند.
