دوره 21، شماره 1 - ( 1400 )                   جلد 21 شماره 1 صفحات 147-182 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

ahmadi M, Alikhan Gorgani R. The Vertical Balance Financial Decentralization and Regional Development in Iran’s Provinces. QJER. 2021; 21 (1) :147-182
URL: http://ecor.modares.ac.ir/article-18-43352-fa.html
احمدی مرضیه، علیخان گرگانی روح الله. تمرکززدایی مالی تعادل عمودی و توسعه منطقه ای در ایران (مطالعه موردی: استان های ایران). پژوهشهای اقتصادی ( رشد و توسعه پایدار). 1400; 21 (1) :147-182

URL: http://ecor.modares.ac.ir/article-18-43352-fa.html


1- دکتری اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، ایران ، marzieh.ahmady@gmail.com
2- استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت، ایران
چکیده:   (634 مشاهده)
با توجه به ارتباط دوسویه مابین تمرکززدایی مالی و توسعه منطقه ­ای در کشورها، در این مطالعه، به بررسی ارتباط متقابل توسعه منطقه ­ای و تمرکززدایی مالی تعادل عمودی در استان­های کشور پرداخته ­ایم. مطالعه، در دو بخش انجام گرفته، که در بخش اول، شاخص ترکیبی توسعهCIRD  بر اساس 5 بُعد (اقتصاد کلان، علم و نوآوری، پایداری زیست محیطی، سرمایه انسانی و خدمات عمومی) و با استفاده از روش تحلیل مؤلفه­ اصلی دو مرحله­ ای (PCA) در مقاطع زمانی 1385 تا 1395 برآورد، و در بخش دوم، با استفاده از معادلات همزمان و روش حداقل مربعات دو مرحله ­ای با جزء خطا (EC2SLS)، اثرات متقابل تمرکززدایی مالی تعادل عمودی و توسعه منطقه ­ای، بررسی شده است. نتایج تحقیق حاصل از مراحل فوق، نشان می ­دهد که استان تهران، در بالاترین سطح توسعه و استان سیستان و بلوچستان، در پایین­ ترین سطح توسعه قرار دارند و این دو استان، عملاً بازگو کننده نابرابری گسترده در سطح استان­ های کشور می ­باشند و بیشترین نابرابری منطقه ­ای (اختلاف بین بالاترین سطح و پایین­ترین سطح شاخص توسعه هریک از ابعاد) مربوط به ابعاد علم و نوآوری و سرمایه انسانی است که از عوامل اصلی تعیین­ کننده نابرابری منطقه ­ای می ­باشند. در بررسی بخش دوم، نشان داده شده که تأثیر متغیر تمرکززدایی تعادل عمودی بر شاخص توسعه منطقه ­ای منفی و معنادار است، بدین معنا که اگر استان­ ها بر اساس درآمد خود هزینه کنند، کاهش کمی در توسعه استانی دارد؛ به دلیل آنکه استان ­ها در تعیین ضرائب و پایه­ های مالیاتی، نقش کمتری دارند و استان­ های کمتر توسعه ­یافته، توانایی در کسب درآمد کافی برای پوشش دادن اعتبارات استانی خود را ندارند و به دلیل ظرفیت پایین درآمدی در استان­ های کمتر توسعه ­یافته نظیر استان سیستان و بلوچستان، ایلام و ...، میزان شاخص درآمدی در این استان­ ها در سطح بسیار پایینی قرار دارد که این امر، موجب می­شود استان­ ها نتوانند پاسخگوی تمام هزینه­ های استان باشند. همچنین با ارتقاء توسعه منطقه ­ای، تمرکززدایی مالی افزایش می ­یابد؛ بدین معنا که استان­ های با سطوح مختلف توسعه، احتمالاً تمایلات متفاوتی نسبت به نوع، کیفیت و کمیت کالاهای عمومی دارند.
متن کامل [PDF 1434 kb]   (291 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: اقتصاد توسعه و رشد
دریافت: 1399/3/13 | پذیرش: 1399/7/6 | انتشار: 1400/1/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول