جستجو در مقالات منتشر شده
۲ نتیجه برای بازار بورس اوراق بهادار
سید نظام الدین مکیان، مهین رییسی،
دوره ۱۴، شماره ۴ - ( ۱۱-۱۳۹۳ )
چکیده
دستیابی به رشد اقتصادی نیازمند تجهیز و تخصیص بهینه منابع در سطح اقتصاد ملی است. رسیدن به این هدف بدون وجود بازارهای مالی، بویژه بازار سرمایه شفاف و کارآمد امکان پذیر نیست. بورس اوراق بهادار بهعنوان بخشی از بازار سرمایه میتواند در صورت فراهم بودن شرایط لازم، سرمایههای ملی را تجهیز و آن را در جهت رشد اقتصادی هدایت نماید. در بازار سرمایه، اطلاعات گرانبهاترین دارایی تلقی میشود. هر چه اطلاعاتدر بازار سرمایه شفافتر باشد، عدم تقارن اطلاعاتی کمتر وبازار کارآتر خواهد بود. این پژوهش درصدد است که مهمترین عوامل تأثیرگذار بر عدم تقارن اطلاعاتی در بازار بورس را مورد بررسی قرار دهد. روش تحلیل این مطالعه که تأثیر عوامل مؤثر - از قبیل مالکیت سرمایهگذاران نهادی، اندازه هیأت مدیره، مدیران غیر موظف و تفکیک نقش مدیر عامل از ریاست هیأت مدیره - بر عدم تقارن اطلاعاتی را بررسی میکند، برآورد رگرسیونی به وسیله روش دادههای تابلویی طی برنامه چهارم توسعه در مورد شرکتهای پذیرفته شده در بازار بورس تهران میباشد. نتایج دلالت بر آن دارد که مالکیت سرمایهگذاران نهادی و اندازه هیأت مدیره رابطه منفی با عدم تقارن اطلاعاتی داشته، اما متغیرهای نسبت مدیران غیر موظف به تعداد اعضای هیأت مدیره و تفکیک نقش مدیر عامل از ریاست هیأت مدیره رابطه معنیدار با عدم تقارن اطلاعاتی را نشان نمیدهد.
بهرام سحابی، حسین صادقی سقدل، ولی اله خورسندی طاسکوه،
دوره ۱۵، شماره ۱ - ( ۱-۱۳۹۴ )
چکیده
این مطالعه به محاسبه ارزش در معرض ریسک (VaR) دو صنعت استخراج کانههای فلزی و دارو در بازار بورس اوراق بهادار تهران با استفاده از دو رویکرد پارامتریک (مدلهای GARCH) و شبهپارامتریک (روش ترکیبی آنالیز موجک- GARCH) میپردازد.نتایج محاسبات و ارزیابی دو رویکرد فوق، تأییدکننده فرضیه تحقیق مبنی بر عملکرد بهتر و کاراتر رویکرد شبهپارامتریک نسبت به روش پارامتریک است. در واقع رویکرد شبهپارامتریک ارائه شده از نظر دقت و اطمینان در مقایسه با روش پارامتریک GARCH، در سطوح اطمینان بالا، میانگین مجذور خطا و نرخ شکست کمتر و واقعیتری را نشان میدهد. از سوی دیگر، سرمایهگذاری در صنعت دارو به دلایلی چون افزایش نیازهای بهداشتی جامعه، افزایش سن امید به زندگی و اثر آن بر سالمتر شدن جمعیت نسبت به صنعت کانههای فلزی از ریسک کمتری برخوردار است.