جستجو در مقالات منتشر شده
۲ نتیجه برای فیض پور
محمدعلی فیض پور، عباس رضایی نوجینی،
دوره ۱۲، شماره ۳ - ( پاییز ۱۳۹۱ ۱۳۹۱ )
چکیده
بر اساس تئوریهای موجود، ورود بنگاههای جدید به صنعت، زمینه را برای شکلگیری رقابت، سیر تکاملی، رشد و نوآوری فراهم نموده و در نتیجه، رشد و توسعه اقتصادی را موجب میگردد. با این وجود، تنها در صورتی این مهم به واقعیت تبدیل خواهد شد که بنگاههای جدیدالورود توانایی ماندگاری در فعالیت اقتصادی را تا مدتی معقول دارا بوده و به عبارتی، در سالهای اولیه پس از ورود، از صنعت خارج نگردند. در ادبیات اقتصاد صنعتی، دلایل متعددی برای خروج بنگاههای صنعتی مورد مطالعه قرار گرفته و در این میان سطح تکنولوژی صنعتی که بنگاه با آن فعالیت خود را آغاز نموده است، به عنوان عاملی اساسی و تأثیرگذار بر خروج آن تلقی میگردد. از این رو، هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر سطح تکنولوژی بر احتمال خروج بنگاههای جدیدالورود صنایع تولیدی ایران طی دوره ۱۳۸۴-۱۳۸۰ میباشد. دادههای بنگاههای صنایع تولیدی از سرشماریهای انجام شده توسط مرکز آمار ایران تهیه گردیده و سطح تکنولوژی نیز بر اساس طبقهبندی OECD تعیین شده است. مدل مورد استفاده در این پژوهش برای تعیین احتمال خروج، مدل مخاطره کاکس میباشد.
نتایج به دست آمده از این مطالعه، نشان دهنده آن است که سطح تکنولوژی صنعت، تأثیر منفی و معنیداری بر احتمال خروج بنگاههای جدیدالورود داشته و به عبارتی، بنگاههای وارد شده در صنایع با تکنولوژی متوسط و بالا، از احتمال خروج پایینتری برخوردارند.
محمد علی فیض پور، محسن عرب،
دوره ۱۴، شماره ۴ - ( زمستان ۹۳ ۱۳۹۳ )
چکیده
بنگاههای صنعتی از نظر ایجاد اشتغال و تولید در اقتصاد هر کشور دارای نقش مهمی بوده و از اینرو بقای آنها از هر حیث اهمیت می یابد. این در حالی است که مطالعات موجود در زمینه توقف فعالیت یک بنگاه نشان میدهد عوامل متعددی بر خروج بنگاه از صنعت نقش داشته و در این میان رشد صنعتی که بنگاه در آن فعالیت میکند از مهمترین آنها محسوب میشود. متغیر رشد صنعت به صور مختلف بر خروج بنگاه تأثیرگذار بوده و به عنوان مثال، صنایعی با رشد بالاتر دارای نرخ ورود بالاتری بوده و ورود بیشتر در قدم بعدی میتواند خروج بنگاههای موجود آن صنعت را به صورت معنیداری تحت تأثیر قرار دهد. بر این اساس، این مطالعه با هدف اصلی بررسی تأثیر رشد صنعت بر خروج بنگاههای صنعتی طراحی گردیده و برای این منظور از مدل شبکههای عصبی مصنوعی استفاده شده است. این بررسی ۱۰ هزار بنگاه صنعتی در سطح کدهای چهاررقمی ISIC را طی دوره برنامه سوم توسعه (۸۳-۱۳۷۹) که امکان دسترسی به دادههای آن فراهم گردیده، در بر میگیرد. رشد صنعت نیز با استفاده از معیارهای متفاوتی چون رشدمطلق و رشد در طول دوره محاسبه شده است. نتایج به دست آمده نشان داده است که بین متغیرهای منتخب، رشدصنعت پس از اندازه بنگاه، بیشترین توانایی تبیین خروج بنگاه را دارا است.