دوره 23، شماره 3 - ( 1402 )                   جلد 23 شماره 3 صفحات 52-27 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- عضو هیئت علمی دانشگاه کردستان، گروه علوم اقتصادی، سنندج، ایران ، z.mozaffari@uok.ac.ir
2- استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه کردستان، گروه جامعه شناسی، سنندج، ایران.
3- دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه کردستان، گروه علوم اقتصادی، سنندج، ایران
چکیده:   (995 مشاهده)
بدون تردید، ویژگی های کمّی و کیفی جمعیت و مؤلفه‌های آن، نقش بسیار مهمی در وضعیت اقتصادی، رشد و پیشرفت هر جامعه‌ای دارد و می‌تواند به طور مستقیم و یا غیرمستقیم بر بسیاری از ابعاد آن جامعه اثر داشته باشد. بر اساس ادبیات نظری و تجربی اقتصادی، ساختار سنی جمعیت، از عوامل اثرگذار بر آلودگی های زیست‌محیطی است. در این مقاله، با استفاده از روش GMM سری‌زمانی، طی دوره زمانی 1399-1361 به بررسی رابطه بین گذار به سالخوردگی جمعیت و آلودگی هوا پرداخته شده و برآورد مدل، نشان می دهد که گذار ساختار سنی جمعیت به مرحله سالخوردگی، با کاهش آلودگی هوا همراه است. آن طور که پیش‌بینی شده، کشور ایران از سال 2030 به بعد، یک جمعیت سالخورده است و بر اساس نتیجه مطالعه حاضر، با افزایش جمعیت سالخورده، می توان انتظار داشت که آلودگی هوا و تخریب محیط‌زیست کاهش یابد. فرضیه زیست‌محیطی کوزنتس، با در نظر گرفتن ساختار سنی جمعیت در بازه زمانی مورد بررسی تحقیق، تأیید می شود. سایر نتایج مطالعه، نشان از آن دارد که شهرنشینی، صنعتی‌شدن، آزادی تجاری و آلودگی دوره قبل، اثر مثبت و معنی داری بر آلودگی هوا دارند.
 
شماره‌ی مقاله: 2
متن کامل [PDF 1399 kb]   (324 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: اقتصاد نیروی کار و جمعیت
دریافت: 1401/7/18 | پذیرش: 1401/8/15 | انتشار: 1402/5/25

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.