۱- استاد اقتصاد دانشگاه تبریز
۲- استاد اقتصاد دانشگاه شهید چمران اهواز
۳- دانشجوی دکتری دانشگاه تبریز
چکیده: (۹۴۳۷ مشاهده)
یکی از مهمترین ابزارهای آماری در برنامهریزی و سیاستگذاریهای اقتصادی، دادههای حسابهای ملی است. از این رو، پیشبینی متغیرهای عمده اقتصادی از اهمیت خاصی برخوردار و در این میان، رشد اقتصادی از مهمترین متغیرهای اقتصادی بوده که پیشبینی آن، از اولویت بالایی برخوردار است. هدف اصلی این مطالعه، شناسایی روش مناسب برای پیشبینی رشد اقتصادی ایران میباشد.
در این پژوهش، مدل رگرسیون فازی که در ادبیات اقتصادی، کمتر مورد توجه قرار گرفته، معرفی و قابلیت آن در پیشبینی رشد اقتصادی ایران با مدل تصحیح خطا (ECM) مقایسه شده است. بدین منظور با استفاده از دادههای دوره 1338 تا 1380 تولید ناخالص داخلی ایران از طریق دو مدل ECM و رگرسیون فازی مدلسازی و سپس، رشد تولید ناخالص داخلی ایران برای دوره 1381 تا 1391 پیشبینی شده است. در پایان، عملکرد این مدلها با استفاده از معیارهای متداول ارزیابی مدلهای پیشبینی از جمله MAE، RMSE، MAPE و TIC بررسی شده است. نتایج نشان میدهد که رگرسیون فازی، عملکرد به مراتب بهتری از مدل ECM در پیشبینی رشد تولید ناخالص داخلی ایران ارائه میدهد. همچنین دقت پیشبینی مدل رگرسیون فازی نسبت به مدل ECM از نظر آماری، تفاوت معنیداری دارد.