دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 21 2 2021 05 22 The Relationship between Export Price and Economic Growth in Iran: The Application of Structural Vector Auto-regression (SVAR) and Directed Acyclic Graphs (DAG) رابطه بین شاخص قیمت صادراتی و رشد اقتصادی ایران: کاربرد الگوی خود رگرسیون برداری ساختاری (SVAR) و گراف های جهت‌دار غیرمدور (DAG) 1 28 13485 FA رضا شاکری بستان آباد دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران محسن صالحی کمرودی دکتری تخصصی اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تبریز Journal Article In Iran, after exchange rate jumps, the issue of export prices, and especially its impact on economic growth, has become more important. Some experts argue that as the exchange rate rises, more domestic currency is bought with regard to each foreign currency; thus, domestic goods become cheaper than foreign goods and real exports increase. On the opposite side, some believe that the increase in the exchange rate has no meaningful effect on the increase in exports due to the weakness of the export development infrastructure. Therefore, the purpose of this study is to investigate the effect of export price on Iran's economic growth using Structural Vector Auto-regression (SVAR) and Directed Acyclic Graphs (DAGs) during 1979-2017. The results of the study indicate that export price has a positive effect on the economic growth. Economic growth also reduces export prices. But due to the fact that exports and economic growth of the country are highly dependent on imports, especially on import prices; it is not possible to increase production and exports by increasing the exchange rate, especially as the positive effect of rising export prices on economic growth is relatively low. در ایران، پس از جهش‌های نرخ ارز، مسأله قیمت صادرات، بویژه تأثیر آن بر رشد اقتصادی اهمیت بیشتری یافته است. برخی از کارشناسان، استدلال میکنند که با افزایش نرخ ارز، با هر واحد پول خارجی، پول داخلی بیشتری خریداری میشود؛ پس کالاهای داخلی نسبت به کالاهای خارجی، ارزانتر شده و صادرات حقیقی افزایش می یابد. در مقابل، برخی معتقدند با توجه به ضعف زیرساختهای توسعه صادرات، افزایش نرخ ارز، تأثیر زیادی روی افزایش صادرات ندارد. از‌این‌رو، هدف این مطالعه، بررسی تأثیر قیمت صادرات بر رشد اقتصادی ایران با استفاده الگوی خودرگرسیون برداری ساختاری و گراف های جهت‌دار غیرمدور در دوره زمانی 95-1357 است. نتایج مطالعه، حاکی از آن است که قیمت صادرات، اثر مثبت اندکی بر رشد اقتصادی دارد و رشد اقتصادی موجب کاهش قیمت صادرات می‌شود؛ اما بهدلیل اینکه صادرات و همچنین رشد اقتصادی کشور، وابستگی زیادی به واردات، بویژه قیمت واردات دارد، نمی‌توان به افزایش تولید و صادرات از طریق افزایش نرخ ارز امیدوار بود؛ بویژه که تأثیر مثبت افزایش قیمت صادراتی بر رشد اقتصادی، نسبتاً کم میباشد.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13485_57f63d38fd5439114eaceb6b8fce4d27.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 21 2 2021 05 22 The Impact of Bilateral Official Development Assistance on Human Development in Selected Asian Countries تأثیر کمک های رسمی توسعه ای دوجانبه بر توسعه انسانی در کشورهای منتخب آسیایی 29 58 13486 FA لطفعلی عاقلی دانشیار (اقتصاد منابع)، پژوهشکده اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس 0000-0003-1043-346X مهران سام دلیری کارشناس ارشد، رشته علوم اقتصادی، دانشگاه تربیت مدرس بهرام سحابی دانشیار (علوم اقتصادی)، دانشگاه تربیت مدرس Journal Article The economic structure in oil-dependent countries is different from other countries. The human development index (HDI) may increase due to rising oil rents and subsequent increases in per capita income, but there may be no significant improvement in other indicators (literacy rate and life expectancy). The improper injection of oil rents into the country's budget without investing in manufacturing, agriculture and services, whether domestically or abroad, leads to the Dutch disease and “resource curse”. Bilateral official development assistance (BODA) from the members of the Development Assistance Committee (DAC) of the Organization for Economic Cooperation and Development (OECD) can have a positive impact on human development without having a negative impact on various economic and social aspects. In this regard, this study examines the impact of BODA on human development using a Panel-Fully Modified Ordinary Least Squares (Panal-FMOLS) model in selected countries (Iran, Iraq, Turkey, Yemen, Jordan, Azerbaijan and Georgia from Southwest Asia, and Indonesia, Philippines, Malaysia, Thailand, Vietnam and Myanmar from Southeast Asia) during 1999-2018. The results indicate that BODA and health expenditure have positive and significant effects on HDI. The findings also indicate a significant negative impact of oil rent, population growth rate and unemployment rate on HDI. The effect of personal remittances is different in the two samples, so that these funds have negative impact on HDI in the Southwest Asia and a positive effect on HDI in the Southeast Asia. ساختار اقتصادی درکشورهای وابسته به رانت نفت، متفاوت از سایر کشورها است. شاخص توسعه انسانی، ممکن است به دلیل افزایش رانت نفت و در پی آن، افزایش درآمد سرانه، فزونی یابد اما بهبود قابل توجهی در سایر معیارها (نرخ باسوادی و امید به زندگی) دیده نشود. تزریق بی رویه رانت های نفتی به بودجه بدون سرمایه گذاری کارآمد و مولد، منجر به بیماری هلندی و نفرین منابع می شود. کمک های رسمی توسعه ای دوجانبه[1] که توسط اعضای کمیته همیاری توسعه(DAC) [2] سازمان همکاری و توسعه اقتصادی[3] صورت می گیرد، می تواند بدون اثرگذاری منفی بر جنبه های مختلف اقتصادی و اجتماعی، بر توسعه انسانی تأثیر مثبت بگذارد. این پژوهش، به مطالعه تأثیر کمک های رسمی توسعه ای دوجانبه بر توسعه انسانی کشورهای منتخب (ایران، عراق، ترکیه، یمن، اردن، آذربایجان و گرجستان از جنوب غربی آسیا و اندونزی، فیلیپین، مالزی، تایلند، ویتنام و میانمار از جنوب شرقی آسیا) در دورۀ 2018-1999 با کمک مدل پانلی حداقل مربعات کاملاً اصلاح شده می پردازد. نتایج، نشان می دهد که کمک های رسمی توسعه ای دوجانبه و مخارج بهداشتی، تأثیر مثبت و معنادار بر شاخص توسعه انسانی داشته است. همچنین یافته ها، بیانگر تأثیر منفی و معنادار رانت نفتی، نرخ رشد جمعیت و نرخ بیکاری بر شاخص توسعه انسانی می باشد. تأثیر وجوه ارسالی فردی در دو نمونه متفاوت است، به طوری که این وجوه در کشورهای جنوب غرب آسیا، تأثیر منفی و در کشورهای جنوب شرق آسیا، تأثیر مثبت بر شاخص توسعه انسانی داشته است. [1]. Bilateral Official Development Assistance (BODA) [2]. Development Assistance Committee (DAC) [3]. Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD)

https://ecor.modares.ac.ir/article_13486_a7dc07edeca4a16b2b8e0eaae142415d.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 21 2 2021 05 22 Globalization, Energy Consumption and Environmental Degradation in Iran: Empirical Evidence from the Maki Cointegration Test جهانی سازی، مصرف انرژی و تخریب محیط زیست در ایران: شواهد تجربی از آزمون هم انباشتگی مکی 59 82 13487 FA باقر درویشی دانشیار، گروه اقتصاد، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران علی مریدیان کارشناس ارشد اقتصادشهری، دانشگاه هنراصفهان، اصفهان معصومه مطلبی دکتری اقتصاد بخش عمومی، دانشگاه لرستان، لرستان فاطمه هواس بیگی کارشناس ارشد اقتصاد انرژی، دانشگاه ایلام، ایلام Journal Article Globalization is a driving force in emitting carbon dioxide (CO2), which causes countries to interact with each other economically, socially and politically. The interaction between countries will inevitably affect CO2 emissions. The aim of this study is to investigate the dynamic effects of globalization and energy consumption on environmental degradation in Iran. Therefore, it examines which variable (globalization, energy consumption or economic growth) is more effective in the process of environmental degradation. The Fully Modified Least Squares (FMOLS) and Charnes, Cooper and Rhodes (CCR) models are applied to investigate the subject over the period 1978-2016. In addition, Maki co-integration test is used to check the long-term dynamic relationships. The results show that globalization increases environmental degradation regardless of the decrease or increase in economic growth. This indicates that the scale effect of is dominant in Iran. جهانی سازی، عامل مهم برای انتشار دی اکسیدکربن است و باعث می شود، کشورها از لحاظ اقتصادی، اجتماعی و سیاسی با یکدیگر در تعامل باشند و تعامل بین کشورهای مختلف به ناچار انتشار CO2 را تحت‌تأثیر قرار خواهد داد. هدف مطالعه حاضر، بررسی اثرات پویای جهانی شدن و مصرف انرژی بر تخریب محیط زیست ایران است. بنابراین، بررسی می شود که در بین متغیرهای جهانی سازی، مصرف انرژی و رشد اقتصادی، کدامیک در فرایند تخریب محیط زیست، تأثیرگذارتر است. جهت بررسی موضوع، از داده های سری زمانی طی دوره 1395 - 1357 و آزمون هم انباشتگی مکی و برای برآوردهای بلند مدت پویا، از مدل های FMOLS و CCR استفاده می شود. نتایج، نشان می دهد که جهانی شدن، بدون توجه به کاهش یا افزایش رشد اقتصادی، باعث افزایش تخریب محیط زیست می شود؛ و اثر مقیاس، در ایران، غالب است.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13487_c33ef4454daf70780820e714a3fcce8f.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 21 2 2021 05 22 Analysis of the Effect of Central Bank Transparency on Exchange Rate Fluctuations in the Iranian Economy تحلیل اثر شفافیت بانک مرکزی بر نوسانات نرخ ارز در اقتصاد ایران 83 116 13488 FA الهام حاجی هاشمی کارشناسی ارشد علوم اقتصادی، دانشگاه پیام نور، ایران نسرین منصوری استادیار گروه اقتصاد دانشگاه پیام نور، ایران بهروز صادقی عمروآبادی استادیار اقتصاد دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران. مهدی فدائی استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور، ایران Journal Article Exchange rate is one of the most influential factors affecting Iran's macroeconomic variables. Exchange rate fluctuations in Iran have always been one of the major challenges for policymakers. On the other hand, many central banks today consider transparency as one of the main and vital priorities in achieving the effectiveness of monetary policy and communicating effectively with the people and being accountable. This transparency can affect macroeconomic expectations and the exchange rate. In this study, the effect of central bank transparency on exchange rate fluctuations is investigated using the ARDL method over the period 1981-2018. This study is based on analytical, applied and correlational research methods, which uses time-series econometric regression model. The transparency of the central bank, as independent variable, is measured by Dincer & Eichengreen index, and exchange rate fluctuations, as dependent variable, are constructed by GARCH method. The results show that the transparency of the central bank reduces exchange rate fluctuations in both short run and long run, and there is a long-term synergistic relationship between research variables. نرخ ارز، یکی تأثیرگذارترین عوامل مؤثر بر متغیرهای کلان اقتصادی ایران است. نوسانات نرخ ارز در ایران، همواره یکی از چالش‌های عمده سیاست‌گذاران کشور بوده است. از طرف دیگر، امروزه بسیاری از بانک‌های مرکزی، شفافیت را جزء اولویت‌های اصلی به‌عنوان یک امر حیاتی و مهم بویژه برای تحقق چهارچوب و اثرگذاری سیاست پولی، برقراری ارتباط مؤثر با مردم و مسؤولیت‌پذیری در نظر می‌گیرند. این شفافیت، می‌تواند بر انتظارات کلان اقتصادی و درنتیجه، نرخ ارز مؤثر باشد. لذا در این مطالعه، به بررسی اثر شفافیت بانک مرکزی بر نوسانات نرخ ارز با استفاده از روش اقتصادسنجی خود توضیحی با وقفه گسترده (ARDL) در سال‌های 97-1360 پرداختهایم. روش تحقیق، تحلیلی، کاربردی و همبستگی با استفاده از مدل رگرسیونی اقتصادسنجی سالیانه می‌باشد. از شاخص دینسر و ایچنگرین برای اندازه‌گیری شفافیت بانک مرکزی به‌عنوان متغیر مستقل استفاده ‌شده است و متغیر وابسته، نوسانات نرخ ارز با استفاده از روش گارچ می‌باشد. نتایج، نشان می‌دهد که شفافیت بانک مرکزی در کوتاه‌مدت و بلندمدت، باعث کاهش نوسانات نرخ ارز می‌شود و یک رابطه همجمعی بلندمدت بین متغیرهای پژوهش، وجود دارد.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13488_a5a0902ee31d6265b026c53ea428d284.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 21 2 2021 05 22 The Efficiency of the National Innovation System of Iran and Selected Countries کارآیی نظام ملی نوآوری ایران و کشورهای منتخب 117 149 13489 FA ناصرعلی عظیمی استادیار گروه اقتصاد علم مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور مژگان سمندر علی اشتهاردی استادیار گروه ارزیابی سیاست و پایش علم، فناوری و نوآوری، مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور الهام فخرموسوی دستیار ‌پژوهشی گروه اقتصاد علم مرکز تحقیقات ‌سیاست ‌علمی‌ کشور Journal Article Today, paying attention to innovation in achieving economic growth and development is of great importance for researchers and policymakers. Thus, this study investigates the efficiency of the national innovation system of Iran in comparison with the countries subject to the 2046 Vision of Iran as well as China and South Korea (as two successful countries in technology catching-up policies). The study uses a two-stage Data Envelopment Analysis (DEA) over the period 2011-2016. Moreover, a Tobit model is employed to study the impact of environmental factors on the efficiency of the national innovation system. Findings indicate that Iran's national innovation system is inefficient. Although the efficiency trend in the stage of creating inventions and originalities shows a positive slope, when it enters the commercialization stage, the system operates very weekly. To increase the efficiency of the national innovation system, improving the governance indicators and university-industry collaboration are among the most effective policies proposed in this research. امروزه توجه به نوآوری در رشد و توسعه اقتصادی کشورها، به عنوان یکی از موضوعات کلیدی پژوهش های اقتصادی و یکی از مسائل مهم مدیریتی، پیش روی سیاست گذاران، از اهمیت بسزایی برخوردار است. ازاین رو، توجه به نظام ملی نوآوری نیز در این راستا بسیار ضرورت می یابد. در این پژوهش، به منظور مقایسه کارآیی نظام ملی نوآوری ایران با کشورهای موضوع سند چشم انداز ۱۴25 و دو کشور چین و کره جنوبی (به عنوان دو کشور موفق در سیاست های همپایی فناورانه)، از مدل تحلیل پوششی داده های دو مرحله ای متصل در بازه زمانی 2011-2016 استفاده شد. در ابتدا، کارآیی مرحله خلق ابداعات و اختراعات برای کشورهای منتخب، سنجیده شد و کارآیی کل نظام با لحاظ مرحله تجاری سازی ابداعات و اختراعات، محاسبه گردید. سپس، با استفاده از مدل توبیت، تأثیر عوامل محیطی بر کارآیی نظام ملی نوآوری کشورهای منتخب، مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش، حاکی از آن است که در مقایسه با سایر کشورهای مورد مطالعه، هرچند کشور ایران در مرحله خلق ابداعات و اختراعات، روند رو بهبودی دارد و می توان انتظار داشت با ادامه روندهای موجود به کارآیی دست یابد، اما با لحاظ کردن مرحله تجاری سازی ابداعات و اختراعات، نظام بسیار ناکارا عمل کرده، و این ناکارآیی، روندی ثابت داشته است. به منظور افزایش کارآیی سیستم ملی نوآوری، بهبود مؤلفه حکمرانی و تقویت همکاری دانشگاه با صنعت، از مهمترین سیاست های پیشنهادی این پژوهش برای کشورها، و به صورت خاص برای کشور ایران، است.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13489_3a06105cf87a4a0d2b22ca218aca4783.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 21 2 2021 05 22 Investigating Of Time Effect and Severity of UN and US Sanctions on Misery Index of Target States بررسی اثر زمانی و شدت تحریم‌های سازمان ملل و ایالات‌متحده بر شاخص فلاکت کشورهای هدف 151 180 13490 FA ادریس کریمی دانش آموخته کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه محقق اردبیلی زهرا فتوره‌جی دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه محقق اردبیلی محمد حسن زاده محمودآباد دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article This paper examines the time effect and severity of UN and US sanctions on the misery index in 41 countries under sanctions during 1991-2018 using new unbalanced composite data and the Generalized Least Squares (GLS) method. The estimation results of time effects of UN and US sanctions show that there is no time effect in relation to the effect of sanctions on the misery index, so that the passage of time has no increasing or decreasing effect of sanctions on the misery index. Moreover, the estimation results of the severity effects of UN and US sanctions on the misery index indicate that the imposition of the mild and moderate UN sanctions, while influencing positively the misery index, has no significant effect on the misery index; however, severe UN sanctions has significant positive effect on the misery index. In addition, the imposition of moderate sanctions by the United States has no significant effect on the misery index, but mild and severe US sanctions, have positive and significant effects on increasing the misery index by average coefficients of 3.20 and 12.14, respectively. Generally, the impact of UN multilateral sanctions on the misery index has been greater than of US unilateral sanctions. این مقاله، به بررسی اثر زمانی و شدت تحریم‌های سازمان ملل و ایالات‌متحده بر شاخص فلاکت، در 41 کشور تحریم شده طی سال‌های 2018-1991 با استفاده از داده‌های ترکیبی نامتوازن جدید و روش حداقل مربعات تعمیم‌یافته می‌پردازد. نتایج برآورد مدل‌های مربوط به بررسی اثر زمانی تحریم‌های سازمان ملل و ایالات‌متحده، نشان می‌دهد که در ارتباط با تأثیر تحریم‌ها بر شاخص فلاکت، اثر زمانی وجود ندارد؛ به‌طوری که گذشت زمان، در افزایش یا کاهش تأثیر تحریم‌ها بر شاخص فلاکت تأثیرگذار نیست. همچنین، نتایج تخمین مدل‌های مرتبط با بررسی اثر شدت تحریم‌های سازمان ملل و ایالات‌متحده بر شاخص فلاکت، نشان می‌دهد اعمال تحریم‌های خفیف و متوسط سازمان‌ملل، اگرچه می‌توانند اثر مثبت بر شاخص فلاکت داشته باشند ولی این اثر بر شاخص فلاکت، معنی‌دار نیست؛ اما تحریم‌های شدید سازمان‌ملل، تأثیری مثبت و معنی‌دار در جهت افزایش شاخص فلاکت داشته است. علاوه بر این، اعمال تحریم‌های متوسط ایالات‌متحده، تأثیر معناداری بر شاخص فلاکت نداشته، ولی تحریم‌های خفیف و شدید ایالات‌متحده، به ترتیب، با متوسط ضرایب 20/3 و 14/12، تأثیری مثبت و معنی‌دار در جهت افزایش شاخص فلاکت داشته، و به‌طور کلی، تأثیر تحریم‌های چندجانبه سازمان ملل بر شاخص فلاکت، بیشتر از تحریم‌های یک‌جانبه ایالات‌متحده بوده است.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13490_3685227c64f66ea8888deca4984ed442.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 21 2 2021 05 22 Impacts of Technological Innovation, Economic Growth, Global Oil Price and Trade Openness on Energy Consumption in Iran تأثیر نوآوری در فنّاوری، رشد اقتصادی، قیمت جهانی نفت خام و باز بودن تجارت بر مصرف انرژی در ایران 181 211 13491 FA سعید سلیمانی عضو هیئت علمی گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه اراک، اراک، استان مرکزی Journal Article Despite its rich energy resources, Iran is one of the top energy-intensive countries in the world. Improving technology and using new innovations in energy consumption and the production process of goods can reduce energy intensity in the country. In order to investigate the effects of technological innovation on energy consumption, this study uses the Marshallian Demand Framework and bounds testing within the Autoregressive-Distributed Lags (ARDL) method during 1980-2017. The results of this study showed that technological innovation, as an exogenous element in the energy demand function, increases energy efficiency and thus reduces energy consumption at a certain level of economic production. The results of this study confirm the theoretical predictions that the short-run GDP elasticities of energy demand are less than the long-term ones. However, controlling the effect of technological innovation, the study finds that increasing GDP and trade openness create rebound effects of technology innovation on energy consumption. ایران با دارا بودن منابع غنی انرژی، یکی از کشورهای پر مصرف انرژی در سطح جهان است. بهبود تکنولوژی و استفاده از نوآوریهای جدید در مصرف انرژی و فرایند تولید کالاها، تأثیر بالایی بر کاهش شدت انرژی در کشور دارد. این مطالعه، به منظور بررسی اثرات نوآوری در فنّاوری بر مصرف انرژی، از چارچوب تقاضای مارشالی و روش آزمون مرزهای خود رگرسیون با قفههای توزیعی (ARDL) و همچنین روشهای رگرسیون پویا (Dynamic OLS) و شبیه سازی برای دوره زمانی 1396-1359 استفاده میکند. نتایج این مطالعه نشان داد که نوآوری در فنّاوری، به عنوان عنصری برونزا در تابع تقاضای انرژی، باعث افزایش کارآیی انرژی میشود و به همین ترتیب، مصرف انرژی را در سطح معینی از تولید اقتصادی کاهش میدهد. همچنین نتایج این مطالعه، پیشبینیهای نظری مبنی بر کمتر بودن کششهای کوتاهمدت تولید ناخالص داخلی تقاضای انرژی نسبت به بلندمدت را تأیید میکند. با این وجود، با کنترل اثر نوآوری در فنّاوری، در این مطالعه نشان داده شد که افزایش تولید ناخالص داخلی و باز بودن تجارت، اثر برگشتی نوآوری در فنّاوری بر مصرف انرژی را ایجاد میکند.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13491_61940b7bc12af1ceb9b3d3754634ae3e.pdf