دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 19 4 2019 11 22 The Role of Firm Size in the Effect of Financial Development on Industrial Development in Iran نقش اندازه بنگاه در اثرگذاری توسعه مالی بر توسعه صنعتی در ایران 1 28 13439 FA ابوالقاسم مهدوی دانشیار گروه اقتصاد نظری، دانشکده اقتصاد، دانشگاه تهران آمنه جعفری قدوسی دکترای اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه تهران Journal Article Many studies have confirmed the acceleration of economic growth through financial development, but just a few studies have discussed the disproportionate effect of financial development on the growth of the firms with different sizes. So the distributional effects of financial development among firms are still unclear. Accordingly, using a dynamic panel model, we have examined the role of small firms in different industries on the effect of financial development on industrial development of Iranian economy. This study has been carried out on 22 industries according to ISIC4 two-digit codes for the period 1383-1393 (Iranian Calendar) using the Generalized Moment Method (GMM). The results of the model confirm that the development of financial intermediaries exerts a positive effect on the industries with a bigger technical share of small firms. In other words, financial development through banking development has a more positive effect on small firms than large firms. This result is not valid for the development of the stock market. تحقیقات بسیاری شتاب یافتن رشد اقتصادی از طریق توسعه مالی را تأیید کرده اند، اما در مورد اثر نابرابر توسعه مالی در یک کشور بر رشد بنگاه‌های آن با اندازه‌های مختلف هنوز کار چندانی صورت نگرفته و اثرات توزیعی توسعه مالی در میان بنگاه‌ها به روشنی مشخص نیست. بر این اساس، در این تحقیق با استفاده از یک مدل تابلویی پویا نقش بنگاه‌های کوچک در صنایع مختلف بر اثرگذاری توسعه مالی بر توسعه صنعتی در اقتصاد ایران مورد بررسی قرار می‌گیرد. این بررسی روی ۲۲ صنعت مطابق با کدهای دو رقمی ISIC۴ برای دوره ۱۳۹۳-۱۳۸۳ با استفاده از روش گشتاورهای تعمیم یافته (GMM) صورت می‌گیرد. نتایج مدل، تأیید می‌کند که توسعه واسطه‌های مالی ارزش افزوده صنایعی را که بنگاه‌های کوچک بیشتری دارند، قوی‌تر افزایش‌می‌دهد. به عبارت دیگر، توسعه مالی از طریق توسعه بانکداری، اثر مثبت بیشتری روی توسعه بنگاه‌های کوچک نسبت به بنگاه‌های بزرگ دارد. این نتیجه برای توسعه بازار سهام معتبر نیست.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13439_842746dc8d98352c8c07b066d4554e7f.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 19 4 2019 11 22 Response of Government Revenue and Spending to Budgetary Disequilibrium in Iran واکنش درآمد و مخارج دولت به عدم تعادل بودجه در ایران 29 50 13440 FA سلما کشتکاران دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران خسرو پیرایی دانشیار اقتصاد و عضو هیأت علمی بازنشسته دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران مهرزاد ابراهیمی استادیار گروه اقتصاد، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران علی حقیقت استادیار گروه اقتصاد، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران Journal Article The relationship between government spending and revenue during the budgetary disequilibrium can be considered as an important issue in public sector economics. This issue is of high importance in Iran, which oil revenue is the main source of government revenue. The aim of this study is to examine the response of government revenue and spending to budgetary disequilibrium in Iran using a three-variate model, accounting for oil revenue and testing the asymmetry of adjustment process during 1990-2016. The results support the tax-spending hypothesis for Iran. However, according to the long run relationship, the results show that oil revenue stimulates the government to spend more and to collect less tax, which confirms tax displacement hypothesis. ‏Moreover, when the government faces a budget deficit, only government spending responds to budgetary disequilibrium. According to the findings, Iran should reduce its oil-dependence and improve its tax collection system in order to reduce budget deficit. رابطه میان مخارج و درآمد دولت در جریان عدم تعادل بودجه را می توان یکی از مهمترین مباحث در اقتصاد بخش عمومی بهحساب آورد که بویژه برای اقتصاد ایران که درآمد نفت، بخش عمده درآمد دولت را تشکیل می دهد، اهمیت زیادی دارد. هدف اصلی این مقاله، نشان دادن واکنش درآمد و مخارج دولت به جریان تعدیل عدم تعادل بودجه، در قالب یک الگوی سه متغیره، با در نظر گرفتن نقش درآمد نفت در این جریان و آزمون نامتقارنی جریان تعدیل در ایران، طی سال‌های ۱۳۶۹ تا ۱۳۹۵ می‌باشد. نتایج، حکایت از تأیید فرضیه درآمد-مخارج در ایران دارد. به علاوه درآمد نفت، دولت را تشویق به مصرف بیشتر و دریافت مالیات کمتر نموده که حاکی از تأیید فرضیه جایگزینی مالیات در ایران می‌باشد. همچنین مشخص گردید، تنها، مخارج دولت به عدم تعادل بودجه، واکنش نشان می‌دهد و این، زمانی اتفاق می‌افتد که بودجه، با کسری مواجه باشد. براساس نتایج بهدست آمده، ضرورت دارد برای کاهش کسری بودجه، وابستگی درآمد دولت به درآمد نفت، کاهش و کارآیی سیستم مالیاتی بهبود یابد.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13440_d6055de68dad5a21a33d640118198c98.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 19 4 2019 11 22 Dynamic Poverty Analysis in Urban Areas of Iran Based on Synthetic Panel Data Method تحلیل پویایی فقر در مناطق شهری ایران بر اساس رویکرد داده‌های تابلویی ترکیبی 51 76 13441 FA فاطمه گریوانی دانشجوی دکتری علوم اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد محمدعلی فلاحی دکتری اقتصاد، عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد محمدطاهر احمدی شادمهری دکتری اقتصاد، عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد حسین راغفر دکتری اقتصاد، عضو هیات علمی دانشگاه الزهرا Journal Article Panel data constitutes a cornerstone for dynamic analysis, especially in poverty mobility studies. In developing countries such as Iran, household income and expenditure data are collected on a cross-sectional basis because of various reasons. As a result, households’ panel data are not available. Due to the concerns of policymakers in understanding the status of mobility of the poor, researchers have developed several approaches to study poverty mobility among countries using cross-sectional data. In 2013, the World Bank's Poverty Studies Group introduced a synthetic panel data method for poverty dynamics analysis, which provides relatively accurate estimates of poverty mobility. First, the present study calculates the absolute poverty line of urban areas of Iran in 2012, 2015 and 2016. Then, it uses the method of synthetic panel data in order to study the status of poverty mobility. The results show that there is a kind of status dependency in the urban poverty, so that the poor (non-poor) households in 2012/ 2015 were also poor (non-poor) in 2016 with a probability of more than 80 percent. Only with a probability of less than 20 percent, the poor (non-poor) households in 2012/2015 were non-poor (poor) in 2016. داده‌های تابلویی به عنوان سنگ بنایی برای تحلیل‌های پویا و از جمله در مطالعات تحرک فقر، شناخته شده است. در کشورهای در حال توسعه (از جمله ایران)، به دلایل مختلف، داده‌های هزینه- درآمد خانوار به صورت مقطعی جمع‌آوری شده و دسترسی به داده های تابلویی خانوارها امکان‌پذیر نیست. با این وجود، به دلیل اهمیت زیاد و علاقه‌مندی سیاست‌گذاران به آگاهی از وضعیت تحرک فقر، محققان روش‌های مختلفی را برای مطالعه پویایی فقر در کشورهای با داده‌های مقطعی ارائه و به‌تدریج توسعه داده اند. گروه مطالعات فقر بانک جهانی در سال ۲۰۱۳ رویکرد داده‌های تابلویی ترکیبی را برای تحلیل پویایی فقر معرفی کرد که برآوردهای نقطه‌ای نسبتاً دقیقی از تحرک فقر ارائه می‌کند. پژوهش حاضر، در ابتدا خط فقر مطلق مناطق شهری کشور را در سال‌های ۱۳۹۱، ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵ محاسبه و سپس با به کارگیری روش داده‌های تابلویی ترکیبی، بررسی وضعیت تحرک فقر در سال های مذکور را محور مطالعه خود قرار داده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد، نوعی وابستگی حالت در وضعیت فقر مناطق شهری وجود دارد؛ به‌طوری‌که بیش از ۸۰ درصد خانوارهایی که در سال اول (۱۳۹۱ و یا ۱۳۹۴) فقیر (غیر فقیر) بودند، در سال دوم (۱۳۹۵) نیز فقیر (غیر فقیر) باقی می مانند و تنها با احتمال کمتر از ۲۰ درصد، خانوارهای فقیر (غیر فقیر) در سال اول در دوره بعد، در وضعیت غیر فقیر (فقیر) قرار گرفته اند.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13441_4e79e96ebb5671bdb50111f18f263003.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 19 4 2019 11 22 Estimating the Fiscal Multipliers in Iran's Economy: An Application for Structural Vector Autoregressive and Markov switching models برآورد ضریب فزاینده سیاست مالی در اقتصاد ایران: کاربردی از مدل‌های خودرگرسیون برداری ساختاری و مارکوف سوئیچینگ 77 110 13442 FA حسن خداویسی دانشیار اقتصاد دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه ارومیه احمد عزتی شورگلی دانشجوی دکتری اقتصاد بین الملل دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه ارومیه Journal Article With regard to the role of fiscal policy in reducing the financial crises, determining the magnitude of the fiscal policy multiplier after the 2007-2008 global crisis became one of the most challenging issues in the field of fiscal policy. In general, the magnitude of the fiscal policy multiplier is estimated larger than one according to the Keynesian viewpoint and smaller than one based on neoclassical viewpoint. The difference in the magnitude of the multiplier comes from the fact that economists believe that the fiscal policy multiplier is influenced by the degree of economic openness, the exchange rate regime, the way monetary policy is applied and the business cycle. Differences about the magnitude of the fiscal policy multiplier among schools of economic thought are evident in both theoretical and empirical dimensions. In this regard, this paper tries to estimate fiscal policy multiplier using structural vector autoregressive model (Blanchard and Peroti, 2002 method and Markov switching approach (Hall, 2009) using the seasonal data for Iran during the period (1990: 1-2017:3). The results of the structural vector autoregressive model showed that the instantaneous multiplier, 10-quarter cumulative multiplier, and the 20-quarter cumulative multiplier of the government expenditure were equal to 0.281, 0.304, and 0.445, respectively. In addition, the corresponding multipliers for taxes were -0. 079, - 0.107 and - 0.171, respectively. Since the fiscal policy multiplier varies based on the economic conditions, the results of the nonlinear Markov switching model showed that the government expenditure multiplier during the recession is 0.828 and it is larger than the same coefficient during the boom period (0.108), on one hand. On the other hand, the tax multiplier during the boom period (-0.194) is larger than its value during the period of recession (-0.092 ). با توجه به نقش سیاست مالی در کاهش بحرانها و تغییر اندازه ضریب فزاینده سیاست مالی طی ادوار تجاری، تعیین اندازه ضریب فزاینده سیاست مالی پس از بحران جهانی 2008-2007 به یکی از چالش برانگیزترین موضوعات در حوزه سیاست مالی تبدیل شد. در یک تقسیمبندی کلی، اندازه ضریب فزاینده سیاست مالی طبق دیدگاه کینزی، بزرگ‌تر از یک و برمبنای دیدگاه نئوکلاسیکی، کوچکتر از یک برآورد شده است. این تفاوت در اندازه ضریب فزاینده، از آنجا نشات میگیرد که اقتصاددانان معتقدند که ضریب فزاینده سیاست مالی تحت تأثیر درجه باز بودن اقتصادی، رژیم نرخ ارز، نحوه اعمال سیاست پولی و ادوار تجاری قرار میگیرد. اختلاف فکری مکاتب و اقتصاددانان در مورد اندازه ضریب فراینده سیاست مالی، علاوه بر بعد نظری، در مطالعات تجربی نیز نمایان است. این مقاله در این راستا، با استفاده از روش بلانچارد و پروتی (Blanchard & perroti, 2002) در قالب مدل خودرگرسیون برداری ساختاری و روش ارائه‌شده توسط هال (Hall, 2009) در قالب مدل چرخشی مارکوف با استفاده از دادههای فصلی ایران طی دوره (1396:2-1369:1) به برآورد ضریب فزاینده سیاست مالی پرداخته است. نتایج حاصل از مدل خودرگرسیون برداری ساختاری، نشان داد که ضریب فزاینده آنی و تجمعی تا ده فصل و تجمعی بلندمدت تا بیست فصل برای مخارج دولت به ترتیب، برابر با 281/0، 304/0 و 445/0 است. همچنین ضریب فزاینده آنی و تجمعی آتی تا ده فصل و تجمعی بلندمدت تا بیست فصل برای مالیات به ترتیب، برابر با 079/0-، 107/0- و 171/0- است. ازآنجاکه ضریب فزاینده سیاست مالی متناسب با شرایط اقتصادی تغییر میکند، نتایج حاصل از مدل غیرخطی چرخشی مارکوف نشان داد که ضریب فزاینده مخارج دولت در دوره رکود برابر با 828/0 و بزرگ‌تر از ضریب فزاینده دوره رونق (108/0) بوده و از سویی دیگر، ضریب فزاینده مالیات در دوره رونق (194/0-) بزرگ‌تر از دوره رکود (092/0-) است.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13442_16caa09647d36d0cef8fc31b1343b043.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 19 4 2019 11 22 Measuring Carbon- Environmental Efficiency with Imprecise Data by Using Fuzzy Data Envelopment Analysis (Case Study: Iran and Oil-Rich Countries) ارزیابی کارآیی زیست محیطی کربن با داده‌های غیردقیق با استفاده از روش تحلیل پوششی داده های فازی (مطالعه موردی: ایران و کشورهای نفت خیز) 111 130 13443 FA نسرین اوحدی دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی دانشگاه سیستان و بلوچستان جواد شهرکی دانشیارگروه علوم اقتصادی دانشگاه سیستان و بلوچستان مصیب پهلوانی دانشیار اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اداری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، مصطفی مردانی نجف آبادی گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان Journal Article Data Envelopment Analysis (DEA) is a powerful technique for measuring efficiency. The traditional DEA approach is applicable when inputs and outputs are certain. Since, some input and output data, such as CO2 emission are often imprecise or vague in real world, this approach cannot be used efficiently. Therefore, this study uses the fuzzy data envelopment analysis to measure carbon-environmental efficiency. The results show that the average interval carbon-environmental efficiency is 75.90 percent in the sample and period under study. In addition, the minimum and maximum carbon- environmental efficiency scores in Iran are 61 and 74 percent, respectively, which indicates low environmental efficiency in Iran compared to other countries. Accordingly, using inputs optimally and lowering dependency on resources are recommended for increasing the carbon-environmental efficiency. روش تحلیل پوششی دادهها، ابزاری قدرتمند برای اندازهگیری کارآیی است. وقتی که نهادهها و ستادهها قطعی هستند، روش سنتی تحلیل پوششی دادهها کاربرد دارد. از آنجایی که در دنیای واقعی، برخی از نهادهها و ستادهها نظیر انتشار گاز دی اکسید کربن اغلب مبهم و غیردقیق هستند، امکان استفاده از این روش وجود ندارد. لذا در مقاله حاضر، از روش تحلیل پوششی دادههای فازی استفاده شد. نتایج مطالعه، نشان داد که میانگین بازه کارآیی زیست محیطی کربن طی دوره مورد بررسی برای کشورهای تحت مطالعه 75 و 90 درصد است. همچنین ایران در مقایسه با سایر کشورهای تحت مطالعه، با دارا بودن میانگین کارآیی زیست محیطی کربن برابر با 74 و 61 درصد به ترتیب برای کران بالا و پایین کارآیی از میزان کارآیی زیست محیطی کربن پایینی برخوردار است و در جایگاه مطلوبی قرار ندارد. در این مطالعه، جهت افزایش کارآیی زیست محیطی کربن، کاربرد درست و بهینه نهادههای تولید و استفاده کمتر از منابع، توصیه گردید.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13443_99ec8b626a47132c52969dd081cdd808.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 19 4 2019 11 22 The Effect of Access to Information and Communication Technology (ICT) on Income Distribution in Provinces of Iran بررسی اثر دسترسی به فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) بر توزیع درآمد در استان های کشور 131 158 13444 FA یوسف عیسی زاده روشن استادیار گروه اقتصاد دانشگاه مازندران مجید آقایی استادیار گروه اقتصاد نظری دانشگاه مازندران Journal Article This paper aims to examine the effects of access to information and communication technology (ICT) on income distribution in Iranian provinces, with an emphasis on the per capita income and education. Using economic theories, the relationship between access to ICT and income distribution was evaluated within a dynamic panel model by use of Generalized method of moments (GMM) during 2010-2015. The results indicate that access to ICT significantly reduces income inequality. In addition, education as a complement factor for ICT, strengthens the positive impact of access to ICT on reducing income inequality. This impact is greater among provinces having lower GDP per capita than nation-wide GDP per capita. Furthermore, inflation rate leads to an increase in income inequality, and government spending is not an influential factor in the proper distribution of income in the provinces of Iran. هدف اصلی این مطالعه، بررسی تأثیر دسترسی به فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) بر توزیع درآمد در استان های ایران با تأکید بر نقش عوامل مکمل فناوری اطلاعات و ارتباطات (درآمد سرانه و آموزش) میباشد. با استفاده از نظریات اقتصادی موجود در این زمینه و با تکیه بر مدل های پانل پویا و به کارگیری تخمین زن گشتاورهای تعمیم یافته (GMM)، اثر دسترسی به فناوری اطلاعات و ارتباطات بر توزیع درآمد در استان های کشور طی دوره زمانی 1389 تا 1394 مورد آزمون و بررسی قرار گرفت. نتایج این بررسی، حاکی از آن است که دسترسی به فناوری اطلاعات و ارتباطات در استان ها، بهصورت معناداری نابرابری درآمدی را کاهش میدهد. همچنین از بین عوامل مکمل فناوری اطلاعات و ارتباطات، آموزش، باعث تقویت اثر مثبت دسترسی به فناوری اطلاعات و ارتباطات بر کاهش نابرابری درآمد در استان های کشور می شود؛ در حالی که تأثیر دسترسی به فناوری اطلاعات و ارتباطات بر نابرابری درآمدی در استان هایی که در سطح پایین تری از تولید ناخالص داخلی سرانه قرار دارند، بیشتر است. بر اساس نتایج حاصل از تحقیق، متغیرهای نرخ تورم و نرخ بیکاری، باعث افزایش نابرابری درآمد گردیده و مخارج دولت نیز عاملی مؤثر در توزیع مناسب درآمد در استان های کشور طی دوره مورد بررسی نبوده است.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13444_cbdf0b0d70ec00ff3d9e02bc628c01a4.pdf

دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 19 4 2019 11 22 Analyzing the Effects of Geographical Concentration of Industry and the Distribution of Educational Level of Employees on Labor Productivity (in Terms of the Food and Beverage Subsectors) بررسی تأثیر تمرکز جغرافیایی صنایع و توزیع سطح تحصیلات شاغلان بر بهره وری نیروی کار، به تفکیک زیر بخش های صنعت مواد غذایی و آشامیدنی 159 184 13445 FA سید جمال الدین محسنی زنوزی استادیار اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران 0000-0002-5174-2149 سولماز صادقپور دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران مرتضی دهقاندرست دانشجوی دکتری اقتصاد دانشکده اقتصاد ومدیریت دانشگاه ارومیه Journal Article This study is an attempt to identify the persistent obstacles in improving labor productivity path and to give insight to policymakers into the food and beverage industry and related industries about the geographic concentration of industry, educational distribution of employees, and their relationships with labor productivity. For this purpose, a panel data model is applied for explaining labor productivity in the food and beverage industry over the period 2000- 2014. In addition, motivational indices (wage per worker), per capita capital stock and physical capital management index (the number of private and public firms) are used as explanatory variables. The results suggest that improvement in labor productivity in food and beverage industry sub-sectors requires reducing educational dispersion of the labor force by employing high-educated workers, increasing geographical concentration, improving incentive system by determining appropriate wage, and enhancing management through reducing state ownership of industrial firms. این تحقیق، تلاشی در جهت شناسایی مشکلات و موانع موجود بر سر راه ارتقای بهرهوری نیروی کار و ارائه بینش مناسبی به سیاستگذاران این بخش و صنایع مشابه در مورد دو متغیر تمرکز جغرافیایی صنایع و پراکندگی سطح تحصیلات نیروی کار و در نهایت، ارتباط این شاخص ها با بهره وری نیروی کار میباشد. بدین منظور، با استفاده از رهیافت دادههای تابلویی در بخش صنعت مواد غذایی و آشامیدنی و در بازه زمانی 1395-1379، به غیر از شاخص های تمرکز و کیفیت آموزشی (ضریب جینی تحصیلات)، از شاخص انگیزشی (دستمزد سرانه نیروی کار)، شاخص سرمایه سرانه فیزیکی و شاخص مدیریتی (تعداد بنگاههای خصوصی و دولتی) نیز در برآورد مدل استفاده شده است. نتایج به دست آمده، بیانگر این پیشنهاد میباشد که برای ارتقای بهره‌وری نیروی کار در زیر بخشهای صنعت مواد غذایی و آشامیدنی، میباید کاهش پراکندگی آموزشی در بین نیرویکار از طریق افزایش استخدام نیروی کار با تحصیلات بالا، افزایش تمرکز جغرافیایی، بهبود نظام انگیزشی نیروی کار با تعیین دستمزد مناسب، بهبود مدیریت از طریق کاهش تصدیگری و مدیریت دولتی بنگاههای صنعتی، صورت بگیرد.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13445_e3edca0f6e68bfb76eaf26a8eb6dd94b.pdf