دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 20 2 2020 05 21 Technology Gap and the Effect of Foreign Direct Investment on Total Factor Productivity (Case Study: Iranâs Industry) شکاف تکنولوژی و تأثیر سرمایه گذاری مستقیم خارجی بر بهره-وری کل عوامل تولید (مطالعه موردی: صنعت ایران) 99 120 13458 FA مهدی نجاتی استادیار گروه اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه شهید باهنر کرمان رضا اخباری دانشجوی دکتری علوم اقتصادی با گرایش اقتصاد بین الملل دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه شهید باهنر کرمان Journal Article If the technology gap between counties is narrow, the foreign direct investment (FDI) will have a ‎greater impact on total factor productivity (TFP) because of technological spillovers. In this ‎study, regarding the technology gap, the impact of FDI from nine selected OECD countries on ‎TFPs in eight industrial subsectors of Iran is examined using panel threshold model during ‎‎2002-2015. To estimate this model, at first step, a Cobb-Douglas production function was ‎estimated by ARDL approach, and TFPs were calculated. Then, technology gap as ratio of ‎foreign to domestic TFPs were computed. The estimation of panel threshold ‎model ‎indicated that if technology gap between FDI recipients and donors is narrow, the effect ‎of FDI on TFP will be high in industrial subsectors. In addition, estimating the coefficients of ‎the variables independent of the regime indicated interesting results contrary to the theoretical ‎expectations about the productivity of the industrial sector. The human capital and R&D ‎expenditure had insignificant coefficients. These findings can be can be justified with the low ‎quality of human capital, inadequate expenditure of industrial sector on R&D activities, and ‎economic sanctions which raise the uncertainty and worsen the stagnation. Upgrading human ‎capital in the industrial sector through on-the-job training, or encouraging workers to participate ‎in overseas training courses are recommend to reduce the technological gap and to improve the attraction of FDI.‎ در شرایطی که شکاف تکنولوژی میان کشورها اندک است، سرمایهگذاری مستقیم خارجی به واسطه انتقال تکنولوژی، اثرات معنادارتری بر بهبود بهرهوری کل عوامل تولید دارد. در این مطالعه، با لحاظ شکاف تکنولوژی، اثر سرمایهگذاری مستقیم خارجی[1](FDI) 9 کشور منتخب OECD بر بهرهوری کل عوامل تولید[2](TFP) در 8 زیربخش صنعت اقتصاد ایران در دوره زمانی 93-1380 بررسی میشود. در گام نخست، تابع تولید با رویکرد ARDL برآورد و مقادیر TFP استخراج شد. سپس شکاف تکنولوژی - معادل با نسبت TFP کشور خارجی به داخلی- محاسبه و در نهایت، با برآورد یک الگوی رگرسیون آستانهای، ملاحظه میشود که هر چه شکاف تکنولوژی بین کشورهای فرستنده و گیرنده سرمایه کمتر باشد، اثر FDI بر TFP در بخش صنعت نیز بیشتر میشود و با افزایش شکاف تکنولوژی، اثر مثبت سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر بهرهوری زیربخشهای صنعت، کاهش مییابد. همچنین تخمین ضرایب متغیرهای مستقل از رژیم، نتایج جالبی در تضاد با انتظارات تئوریک را در مورد بهرهوری بخش صنعت نشان میدهد. ضرایب متغیرهای تحقیق و توسعه و سرمایه انسانی، فاقد معناداری تشخیص داده می شوند که این عدم معناداری، میتواند با کیفیت پایین سرمایه انسانی، تخصیص نامناسب مخارج مربوط به فعالیتهای تحقیق و توسعه و تحریمهای اقتصادی که موجبات افزایش نااطمینانی شده و بر وضعیت رکودی دامن می زند، توجیه شود. تقویت سرمایه انسانی در بخش صنعت، از طریق آموزش حین کار یا تشویق به شرکت در دورههای آموزشی خارج از کشور جهت بهره مندی از دانش روز، می تواند به عنوان مهمترین توصیه سیاستی برای کاهش شکاف تکنولوژیکی و در نتیجه، بهبود جذب FDI معرفی شود. [1]. Foreign Direct Investment [2]. Total Factor Productivity

https://ecor.modares.ac.ir/article_13458_33463bc0c4fcc9398bdb211fd530afa4.pdf