دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 18 4 2018 11 22 Impact of Job Uncertainty on Fertility Rate in Iran’s Provinces تأثیر نااطمینانی شغلی بر تمایل به فرزندآوری در استان های ایران 65 87 13412 FA حسن دلیری استادیار اقتصاد، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه گلستان، گرگان، ایران Journal Article In recent years, declining fertility rate has been main problem in Iran. The theoretical framework shows that economic and social variables affect fertility rate. Household expected income is one of the most important variables influencing fertility rate. Expected income is directly related to the quality and quantity of future parents’ jobs. Using a panel data model, this research investigates the effect of labor market uncertainty on fertility rate in Iran's provinces during 2005-2013. Since there is no single index for labor market uncertainty, a proxy for job uncertainty was calculated for women and men. According to research findings, job uncertainty in both women and men is of important influence on fertility rate. Men's job uncertainty has a positive effect, but women's job uncertainty has a negative effect on fertility rate. As a result, the structure and expectations of the labor market among men and women are crucial factors in determining fertility rate. Hence, policymakers can increase fertility rates by improving the labor market structure <em><span>کاهش نرخ باروری در سال</span></em> <em><span>های اخیر، یکی از دغدغه</span></em> <em><span>های مهم کشور بوده است که می</span></em> <em><span>تواند از دلایل متعدد اقتصادی و اجتماعی نشات گرفته باشد. یکی از مهم</span></em> <em><span>ترین متغیرهای مؤثر بر باروری، درآمد انتظاری آینده افراد می</span></em> <em><span>باشد که ارتباط مستقیمی با میزان اطمینان آنان از دستیابی به شغل پایدار و پایدار ماندن شغل کنونی آنان خواهد داشت. این پژوهش، به دنبال بررسی تأثیر نااطمینانی بازارکار بر نرخ موالید در استان</span></em> <em><span>های ایران در دوره 1392-1384 بوده است. به منظور بررسی این تأثیر، از داده</span></em> <em><span>های تابلوی استفاده شده است. از آنجایی که شاخصی مجزا برای نااطمینانی بازارکار وجود ندارد، در این پژوهش، ابتدا شاخصی برای نااطمینانی شغلی زنان و مردان برای هر یک از استان</span></em> <em><span>ها در دوره مورد بررسی محاسبه شد. نتایج برآورد، نشان از آن دارد که نااطمینانی شغلی در بین زنان و مردان تأثیر مهمی بر تمایل به فرزندآوری و باروری در استان</span></em> <em><span>های ایران داشته است؛ به گونه</span></em> <em><span>ای که افزایش نااطمینانی شغلی بین مردان، سبب کاهش نرخ باروری و در مقابل، تشدید نااطمینانی شغلی و ناامیدی از یافتن شغل در بین زنان، سبب بهبود نرخ باروری در استان</span></em> <em><span>های ایران شده است.</span></em> <em><span>با توجه به نتایج پژوهش، ساختار بازارکار و نگرش</span></em> <em><span>های انتظاری به بازارکار، در بین زنان و مردان، با تأثیری که بر انتظارات درآمدی آتی آنان خواهد داشت، متغیر مهمی در تعیین تمایل به فرزندآوری در درون خانواده است. از این</span></em> <em><span>رو، نیاز است تا برنامه</span></em> <em><span>ریزان اقتصادی و اجتماعی در کشور، توجهی ویژه به این مساله داشته باشند. به عبارت دیگر، نظام برنامه</span></em> <em><span>ریزی می</span></em> <em><span>تواند به صورت غیرمستقیم با بهبود ساختار بازارکار، سبب بهبود نرخ باروری در استان</span></em> <em><span>های ایران شود. </span></em> https://ecor.modares.ac.ir/article_13412_52af145bae0067bdc52f7363b5a851f4.pdf