دانشگاه تربیت مدرس پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی 3115-9168 13 2 2013 06 22 The Measurement of Multidimensional Povertyin Tehran اندازه گیری فقر چند بعدی در شهر تهران 1 16 13128 FA حسین راغفر عضو هیأت علمی دانشگاه الزهرا زهرا محمدی فرد کارشناس ارشد توسعه و برنامه ریزی اقتصادی کبری سنگری مهذب کارشناس ارشد اقتصاد Journal Article The measurement of multidimensional poverty in 22 districts of Tehran is the main goal of this research. Studying human deprivation regarding basic needs i.e. health, nutrition, education and political freedom seems essential due to existing shortcomings of income-based poverty measurement approach. Here, we measure multidimensional poverty in terms of four attributes (income, housing, education and public health) using information theory approach developed by Maasoumi and Logo(2006) model. First, we calculate single-dimensional poverty based on each attribute. Then, according to difference in levels of substitutability among attributes we measure the absolute poverty using aggregate poverty line approach. The results show that the poorest districts of Tehran are district 19 in terms of income approach and districts 19 and 17 in terms of education and housing, respectively. The worst situation regarding public health belongs to district 16. The highest and the lowest multidimensional poverty rate were observed in districts 4 and 1 respectively. Furthermore, if substitution coefficient among attributes increases, then the multidimensional poverty rate will decrease. About 63 percent of Tehran population is of relative deprivation. هدف از این پژوهش، "اندازه گیری فقر چندبعدی” در مناطق 22 گانه شهر تهران است. به دلیل نارسایی های موجود در رویکرد اندازه گیری فقر بر اساس درآمد (هزینه)، بررسی محرومیت ها بر اساس نیازهای اساسی همانند بهداشت، تغذیه، آموزش و آزادی های سیاسی، لازم و ضروری به نظر می رسد. در این پژوهش، با استفاده از رویکرد نظریه اطلاعات که توسط معصومی و لوگو (Maasumi & Lugo, 2006) ارائه گردیده، فقر چند بعدی، بر اساس چهار ویژگی درآمد، مسکن و آموزش و سلامت عمومی اندازه گیری شده که ابتدا فقر تک بعدی در هر کدام از چهار وی‍‍ژگی فوق، محاسبه، سپس بر اساس سطوح متفاوت قابلیت جانشینی بین ویژگی ها، فقر مطلق با رویکرد خط فقر تجمیع شده در مناطق مختلف نیز اندازه گیری شده و در مرحله بعد، محرومیت نسبی چند بعدی بر اساس رویکرد تمرکز قوی بر فقر مورد محاسبه قرار گرفته است. بر اساس نتایج به دست آمده، فقیرترین منطقه تهران بر اساس رویکرد درآمد، منطقه 19 و از نظر آموزش و مسکن نیز به ترتیب مناطق 19 و 17 هستند. بدترین وضعیت از نظر سلامت عمومی مربوط به منطقه 16 است. بیشترین نرخ فقر چند بعدی در منطقه 14 و کمترین نرخ در منطقه 1 دیده شد. همچنین میزان نرخ فقر چندبعدی به هر میزان که ضریب جانشینی بین ویژگی های مورد بررسی بیشتر باشد، کمتر می شود. 63 درصد از مردم تهران نیز دچار محرومیت نسبی هستند.

https://ecor.modares.ac.ir/article_13128_e17343fd137bd00f14b47f1ea35ec3ca.pdf